Biuletyn AGH
Magazyn Informacyjny Akademii Górniczo-Hutniczej
06 lipiec 2022
Strona GłównaBiuletyn AGHArchiwumKontakt
IV edycja konkursu „Wynalazczyni 2011”
23 styczeń 2012

W dniu 16 grudnia 2011 roku w Domu Technika NOT w Warszawie odbyło się posumowanie IV edycji konkursu „Wynalazczyni 2011”. Konkurs ten jest organizowany przez Naczelną Organizację Techniczną, Urząd Patentowy RP, Stowarzyszenie Polskich Wynalazków i Racjonalizatorów oraz redakcję „Przeglądu Technicznego” w cyklu 5-letnim i ma na celu m.in. promocję wkładu polskich kobiet w rozwój techniki. Tegoroczna edycja odbyła się dla uczczenia Roku Marii Skłodowskiej-Curie.

Tym razem w konkursie wśród wyróżnionych sześciu kobiet – naukowców doceniona została prof. Anna Ślósarczyk z Katedry Technologii Ceramiki i Materiałów Ogniotrwałych Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH. W swojej pracy naukowej zajmuje się opracowywaniem, otrzymywaniem i oceną materiałów medycznych służących do wykonywania implantów kostnych. Przez Kapitułę wyróżniona została za opracowanie syntetycznych materiałów opartych na fosforanach wapnia: hydroksyapatycie i TCP, zastępujących tkankę kostną, która uległa zniszczeniu na skutek urazu lub choroby.

Pani Profesor podczas uroczystości otrzymała honorowy dyplom, srebrny medal (z certyfikatem) naszej Wielkiej Noblistki Marii Skłodowskiej-Curie oraz album i pamiątkowy kalendarz.

Na fotografii prof. Anna Ślósarczyk - fot. Zbigniew Sulima

Tytuł Wynalazczyni Roku 2011 kapituła przyznała dr inż. Iwonie Skręt z Instytutu Nafty i Gazu w Krakowie.

Prof. dr hab. inż. Anna Ślósarczyk jest absolwentką Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH (1972). Po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego w Mielcu marzyła o medycynie, jednak wybrała inżynierię materiałową i ceramikę, i z tymi dziedzinami nauki związana jest do dziś. Od ukończeniu studiów do dnia dzisiejszego pracuje jako nauczyciel akademicki na Wydziale Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH. Tytuł doktora nauk technicznych uzyskała w 1980 roku, doktora habilitowanego nauk technicznych w zakresie inżynierii materiałowej w 1997 roku. Od 2001 roku jest profesorem uczelnianym, a od 2006 roku tytularnym. W 2009 roku objęła stanowisko profesora zwyczajnego. Jej dorobek naukowy obejmuje ponad 200 publikacji zagranicznych i krajowych oraz 15 patentów i zgłoszeń patentowych. Jest współautorem 8 monografii, książek i skryptów oraz promotorem 53 prac magisterskich i 3 doktorskich (3 kolejne doktoraty są w trakcie realizacji).

Przedmiotem zainteresowań badawczych prof. Ślósarczyk jest ceramika szlachetna oraz bioceramika. Wraz z zespołem, którego trzon tworzą pracownice Katedry Technologii Ceramiki i Materiałów Ogniotrwałych: dr Aneta Zima i mgr Zofia Paszkiewicz, a w pracach uczestniczą także inni pracownicy wydziału, opracowała i wdrożyła do produkcji przemysłowej pierwsze w kraju preparaty implantacyjne oparte na fosforanach wapnia: hydroksyapatycie i TCP. Dwa zgłoszone patenty wdrożone zostały do produkcji przemysłowej przez firmę Chema-Elekromet w Rzeszowie. Wyroby uzyskały znak CE w zakresie wyrobów medycznych. Dzięki temu na rynku dostępne są pierwsze i jak dotąd jedyne krajowe preparaty implantacyjne na bazie hydroksyapatytu (HA BIOCER) i hydroksyapatytu + TCP (HT BIOCER) oraz inne preparaty dla stomatologii. Zaprojektowane i wytworzone materiały implantacyjne znalazły zastosowanie w stomatologii zachowawczej, periodontologii, endodoncji, chirurgii stomatologicznej, chirurgii twarzoczaszki oraz ortopedii. Bioceramikę tę można stosować samodzielnie lub z wszczepami auto lub allogennymi. Można je łączyć z krwią pacjenta, nasycać antybiotykami, zarabiać przed aplikacją roztworem soli fizjologicznej. Bardzo dobrze znoszą sterylizację różnymi metodami. Najczęściej stosowaną formą tych implantów są różnej wielkości porowate granule oraz porowate kształtki implantacyjne, ale w pewnych zastosowaniach używane są także preparaty proszkowe. Do najważniejszych zastosowań opracowanej bioceramiki fosforanowo-wapniowej należy wypełnianie ubytków kostnych po usuniętych torbielach, guzach, naczyniakach, wzmocnienie zniszczonej panewki stawu biodrowego, leczenie ubytków kostnych i zapaleń przyzębia, leczenie kanałowe zębów itp.

Obecnie zespół prof. Anny Ślósarczyk pracuje nad materiałami trzeciej generacji dla tzw. medycyny regeneracyjnej, które stymulują regenerację pożądanych tkanek, a nawet całych narządów.

Należy podkreślić, iż pani profesor od lat prowadziła badania naukowe w Polsce, Niemczech i Japonii. Współpracowała i nadal współpracuje z ważnymi medycznymi ośrodkami naukowymi m.in. z Krakowa, Wrocławia, Szczecina, Lublina, Śląska i Warszawy. Pionierskie prace w zakresie testów in vivo na zwierzętach prowadzone były w Uniwersyteckim Szpitalu Dziecięcym w Krakowie, natomiast w zakresie prób na pacjentach w Instytucie Stomatologii CM UJ. Za swą pracę była wielokrotnie nagradzana wraz z zespołem Nagrodą Rektora AGH, a nawet raz Nagrodą Rektora Uniwersytetu Medycznego w Warszawie. Jest członkiem European Society for Artifical Organs i Polskiego Stowarzyszenia Biomateriałów.

Z satysfakcją podkreśla, że całe swoje życie zawodowe związała z AGH, dzieląc czas pomiędzy pracę i rodzinę. Jest dumna z syna prawnika, któremu zaszczepiła pasję i szczególną chęć do poznawania najnowszej historii. Wolny czas chętnie spędza z mężem w operze lub filharmonii, a wakacje w górach: Murzasichle, Piwniczna, Rytro. Jej motto brzmi: „To co robisz – rób sumiennie i z pasją”.

Małgorzata Krokoszyńska