Biuletyn AGH
Magazyn Informacyjny Akademii Górniczo-Hutniczej
18 styczeń 2022
Strona GłównaBiuletyn AGHArchiwumKontakt
Przemówienie Dziekana Wydziału Górnictwa i Geoinżynierii prof. Pitra Czai wygłoszone podczas uroczystego posiedzenia Senatu z okazji Barbórki 2011
23 styczeń 2012

Magnificencjo Rektorze, Państwo Ministrowie,
Panowie Parlamentarzyści i Senatorowie, Wysoki Senacie,
Drodzy Goście, Panie i Panowie

Mija czwarty – ostatni rok obecnej kadencji władz uczelni oraz władz wydziału, rok targany skutkami światowego kryzysu, i jak każdy w długiej historii Uczelni – rok pracowity i pełen obaw i lęków o przyszłość. Mijający rok to wielka niewiadoma licznych zmian w Prawie o szkolnictwie wyższym i w prawie geologiczno-górniczym – czyli w dwóch aktach prawnych, które nas dotyczą bezpośrednio. Żywimy nadzieję, że wprowadzone zmiany przyczynią się do lepszego – jak nas wielokrotnie zapewniano – funkcjonowania szkolnictwa wyższego, pomogą w szybszej karierze naukowej młodych pracowników i przyczynią się do lepszego funkcjonowanie przemysłu wydobywczego, który rozwijać będą w przyszłości nasi absolwenci.

Cieszy nas zapowiedź, że na naukę przeznaczać się będzie więcej środków, ale też dręczy nas wielka obawa, czy środki te będą dostępne również dla szeroko rozumianych „nauk górniczych”. Tu z wielkim niepokojem muszę stwierdzić, że jak dotychczas nie widać takich planów. Na liście dyscyplin nauki, w których można aplikować o granty finansowane przez Narodowe Centrum Nauki – mimo usilnych zabiegów nie pojawiło się nielubiane ostatnio słowo „górnictwo”, czy „nauki górnicze”. W tym względzie zaczynamy dorównywać krajom zachodnim, gdzie już kiedyś stwierdzono, że „górnictwo to nie nauka”. Skutki tych stwierdzeń widać już dzisiaj – totalna niechęć studiowania dyscypliny, która nie ma uznania władz i społeczeństwa, co w dalszej kolejności skutkowało likwidowaniem uczelni górniczych. Dlatego nabór wykwalifikowanych górników do pracy – na przykład w Australii – odbywa się teraz w Polsce – o czym dość głośno ostatnio mówi się, pisze w prasie i dyskutuje na portalach internetowych.


fotografie ze skosku przez skórę znajdują się pod adresem:
foto.agh.edu.pl/thumbnails.php?album=247


fot. Zbigniew Sulima

Szanowni Zebrani

Ja wierzę w misję, jaką względem ludzkości ma górnictwo i szkolnictwo górnicze. Jeżeli ten Nasz świat chce się nadal rozwijać, a my nie mamy zamiaru wrócić do jaskiń to ilość wydobywanych surowców musi bardzo szybko wzrastać, a uczelnie kształcące kompleksowo dobrze przygotowane kadry – również dla górnictwa – nie mogą być same. Tu widzę i wiem, że środowisko nasze od zawsze było, jest i będzie nadal solidarne, czego dowodem jest dzisiejsza Państwa obecność tu w murach naszej uczelni. Serdecznie was wszystkich witam, pozdrawiam i dziękuję, że w tej uroczystej chwili jesteście Państwo z nami.

Dołączając się do powitania dokonanego przez Pana Rektora – szczególnie pragnę pozdrowić wszystkich moich kolegów Dziekanów Wydziałów mających w swoim profilu nauki górnicze i geologiczne – funkcjonujących tu w kraju, jak również w krajach ościennych. Z tego miejsca pragnę pozdrowić barbórkowo wszystkich członków światowej organizacji profesorów górników zrzeszonych w Society of Mining Profesors, którzy niepokoją się bardziej niż my losami górnictwa w swoich krajach, a nam mocno zazdroszczą, że mamy tylu studentów i bardzo wielu doskonałych absolwentów.

Pozdrawiam też licznie przybyłe delegacje krajowego przemysłu wydobywczego wszystkich branż, pozdrawiam przedstawicieli świata nauki oraz członków delegacji zagranicznych z Niemiec, Rosji, Republiki Czeskiej i Republiki Słowackiej, z Ukrainy.

Serdecznie witam i serdecznie pozdrawiam wszystkich!

Podsumowując miniony rok to – jak to czynili górnicy z okazji Barbórki – trzeba stwierdzić, że był to rok aktywny naukowo, bogaty w wiele międzynarodowych spotkań, kongresów i konferencji dotyczących górnictwa – w tym światowe spotkanie górników na 22. Kongresie Górniczym w Turcji, gdzie Polska była reprezentowana bardzo silnie.

Bez surowców niemożliwy jest rozwój ludzkości. A jest nas już 7 mld, co oznacza, że od roku 1820 liczba mieszkańców Ziemi wzrosła siedmiokrotnie, czy w takim samym tempie rośnie pozyskiwanie surowców? Czy w takim tempie rośnie produkcja żywności?

fot. Zbigniew Sulima

Wiele podobnych i podstawowych pytań spędza nam sen z powiek, a my niestety coraz bardziej brniemy w biurokrację, nowe systemy, jesteśmy zasypywani koniecznością budowy nowych procedur, nowych standardów, planów, programów ram KRK, umów, kontraktów itd. Bo tak ma być w całej Unii Europejskiej – słyszymy. Tu się obawiam, że jak tak dalej pójdzie – i obym się mylił – to nasza kochana UE utonie w biurokracji, papierach, procedurach i niestety w długach.

Patrząc daleko do przodu – zgodnie z przyjętym programem współpracy z Akademią Morską w Szczecinie – odbyliśmy przedwczoraj i wczoraj Konferencję naukową zatytułowaną. „Górnictwo morskie – surowcową szansą przyszłych pokoleń”, która pokazała, że świat posiada olbrzymie rezerwy surowcowe pod wodą i my w Polsce też mamy wielką szansę surowce te wydobywać oraz przetwarzać, mamy bowiem swoją całkiem zasobną działkę na Pacyfiku. Sięgnięcie jednak po te surowce jest sztuką nie lada i wymaga rozwiązania wielu nieznanych dotychczas problemów. I tu jest wielkie zadanie dla wielu wydziałów naszej uczelni oraz potrzeba ścisłego współdziałania z naszym morskim partnerem edukacyjnym Akademią Morską w Szczecinie.

fot. Zbigniew Sulima

Panie Rektorze, Szanowni Państwo

Wedle starej górniczej tradycji „Barbórka” jako święto była okazją do refleksji nad czasem minionym. Ostatni rok obecnej kadencji to też okazja, aby wspomnieć najważniejsze wydarzenia i zmiany na Wydziale Górnictwa i Geoinżynierii. Nie mnie oceniać, ale był to czas – można powiedzieć – względnie pomyślny.

W zakresie edukacji sukcesem są:

– Pozytywne oceny czterokrotnych akredytacji dokonanych przez Państwową Komisję Akredytacyjną w tym na kierunku Górnictwo i Geologia ocena wyróżniająca.

– Sukcesem są pomyślne rekrutacje i zapełnione sale wykładowe.

– Sukcesem jest kierunek Budownictwo, który bije rekordy popularności – w ostatnim roku o jedno miejsce starało się 11 kandydatów.

– Sukcesem ostatnich lat było uzyskanie prawa do doktoryzowania w dyscyplinie nauki inżynieria środowiska, które to prawo zostało już zmaterializowane czterema doktoratami, w tym jeden w języku angielskim doktoranta ze Szwajcarii. Obecnie opracowany jest już wniosek o prawo do habilitowania w tej dyscyplinie.

– Mamy też podstawy do ubiegania się prawa doktoryzowania w dyscyplinach budownictwo i inżynieria produkcji. wnioski zostały już przygotowane.

– Sukcesem są gruntownie zreorganizowane studia doktoranckie cechujące się obecnie „głęboką elastycznością studiowania”.

– Wzrosła też liczba studiów podyplomowych. W ciągu 4 lat dyplomowaliśmy 880 słuchaczy tej formy kształcenia.

– W okresie czterech lat wypromowaliśmy wakacyjny programu pod nazwą „Sommer School of Mining Engineering” organizowany w ramach International University of Resources, na który co roku zgłasza się coraz większa liczba słuchaczy z całego świata.

– W ostatnich latach odnieśliśmy sukces uzyskując finansowanie w projekcie PO-KL dla 3 kierunków studiów.

fot. Zbigniew Sulima

W zakresie badań naukowych i realizacji projektów:

– Ważnym wydarzeniem było zakwalifikowanie naszego Wydziału do pierwszej kategorii jednostek naukowo-badawczych w kraju według zeszłorocznych kryteriów ogłoszonych przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Tu muszę się podzielić naszymi obawami o ponowną kategoryzację zarządzoną na rok 2012. Nowe kryteria oceny głęboko ignorują praktyczne osiągnięcia wynikające z realizacji prac dla przemysłu (waga 0,15), nadmiernie natomiast gloryfikując publikacje między innymi z tzw. listy filadelfijskiej (waga 0,7) – jak gdyby tylko z faktu opublikowania artykułu w odpowiednim – wskazanym przez określone gremia miejscu – poza splendorem – przybyło efektów gospodarczych. Tu zacytuję jeszcze raz Karmana, który powiedział: „Naukowcy odkrywają to co jest, a inżynierowie tworzą rzeczy, których nigdy nie było” i za to inżynierów winniśmy nosić na rękach, za to inżynierowie powinni dostawać punkty.

– Cieszy nas dobra współpraca z przemysłem.

– Mimo bardzo absorbujących obowiązków dydaktycznych corocznie rośnie liczba realizowanych projektów badawczych. Przykładowo w roku 2011 realizujemy:

• 148 różnych projektów, jak umowy z przemysłem, projekty badawcze, rozwojowe, tematy statutowe i tzw. granty dziekańskie;

• Realizujemy dwa projekty UE: MinNovation – jako lider i Biomaster – jako partner;

• Siedem projektów strategicznych NCBiR, gdzie w dwóch AGH jest liderem;

• Dwa projekty Foresight;

• Dwa Projekty PO-KL;

• Jeden projekt PO IG;

• Jeden projekt zlecony z Norwegii;

• W przygotowaniu jest jeden projekt zlecony z Wietnamu.


fotografie ze spotkania Gwarków znajdują się pod adresem:
foto.agh.edu.pl/thumbnails.php?album=248


fot. Zbigniew Sulima

Rozwój działalności naukowo-badawczej na wydziale obrazuje budżet wydziału, który w ostatnich 4 latach przy prawie stałej dotacji dydaktycznej, zwiększył się o kilkanaście milionów złotych.

Mając powyższe na uwadze można by powiedzieć, że jest pięknie, ale niestety nie jesteśmy wolni od zmartwień i kłopotów. I choć liczebnie stan pracowników na wydziale się nie zmienił to martwią liczne choroby cywilizacyjne dosięgające tak pracowników, jak i naszych emerytów. W ostatnim roku odszedł od nas na zawsze Prof. Henryk Filcek, były Dziekan Wydziału i były Rektor AGH, a w dniu świętej Barbary, 4 grudnia, opuścił nas na zawsze nasz wieloletni mistrz ceremonii górniczych prof. Jan Jewulski. To bardzo wielka strata dla Wydziału i dla całej uczelni.

Jedno duże nasze zmartwienie – to to, że wszyscy jesteśmy niewolnikami czasu, który jak śpiewał Czesław Niemen „czas jak rzeka unosi w przeszłość tamte dni”, który upływając daje sygnał następcom, że pora „stanąć na mostku”, pora spojrzeć za horyzonty nowych potrzeb nauki, za horyzonty ludzkiego geniuszu i pomysłowości. Mocno wierzę, że ambitna młodzież zajmie opustoszałe fotele profesorskie, bo misją wydziału jest siła oparta na wiedzy i nowoczesności, czerpiąca siłę z naszej pięknej tradycji. Tu nadzieją jest 37 doktoratów obronionych w ostatnich 4 latach, 7 habilitacji wchodzących w ostatnią fazę, zakończone i wszczynane stopniowo postępowania o nadanie tytułu profesora.

fot. Zbigniew Sulima

W tym miejscu pragnę gorąco podziękować władzom uczelni oraz wszystkim moim współpracownikom, którzy swoją aktywnością tu w uczelni, w przemyśle, w kraju i poza jego granicami budują – dobrze odbierany wizerunek Wydziału Górnictwa i Geoinżynierii.

Dziękuję również serdecznie Wam drodzy goście – szczerze i z oddaniem zaangażowanym w polskie górnictwo. Podobnie dziękuję również tu obecnym przedstawicielom władz samorządowych wszystkich miast, z którymi współpracujemy.

Bardzo dziękuję wszystkim zagranicznym instytucjom i Uniwersytetom za wszystkie działania jak praktyki, staże, wycieczki techniczne, dzięki którym nasz Wydział włącza się w europejskie problemy nauki i edukacji.

fot. Zbigniew Sulima

Panie Rektorze, Szanowni Państwo!

Wszystkim Gościom dzisiejszej uroczystości jeszcze raz dziękuję serdecznie za obecność wśród nas. Całej braci górniczej składam serdeczne życzenia:

Niech dostarczanie surowców dla gospodarki kraju niesie nam radość i satysfakcję.

Jak mówił wielki Ślązak Stanisław Ligoń „trzeba ludziom nieść radość, trzeba ją rozdawać pełnymi garściami”. Kochani – róbmy to! – nieśmy ludzkości radość bogactwa z pozyskanych surowców. Święta Barbaro pomagaj nam w tym trudnym wyzwaniu.

Miej w swojej opiece nasz ciężki górniczy trud i nasz prześwietny górniczy stan.

Szczęść Boże wszystkim!!! Dziękuję.

Panie Rektorze, Szanowni Państwo

Na zakończenie pragnę poinformować, że Wydział Górnictwa i Geoinżynierii po raz czwarty uhonorował osoby, które przyczyniły się do Jego rozwoju naszym Wydziałowym Wyróżnieniem zwanym „Kryształową Barbórką”.

Na listę Laureatów wyróżnienia w tym roku wpisani zostaną dwaj wielcy patrioci i ambasadorowie naszego Wydziału:

– prof. Józef Dubiński, GIG

– dr inż. Zenon Duda.

Laureatom serdecznie gratuluję i niestety wiem, że prof. Józef Dubiński z reguły zawsze obecny na Barbórce w tym roku wyjątkowo nie mógł uczestniczyć w tej części naszych uroczystości, dlatego wyróżnienie to wręczone będzie przy innej, ale równie dostojnej okazji.

Pana doktora Zenona Dudę, który między innymi przez dziesiątki lat kształtował nasze tradycje górnicze w bardzo trudnych czasach i nie pozwolił im pójść w niepamięć proszę o wystąpienie w celu odebrania wyróżnienia.

fot. Zbigniew Sulima