Biuletyn AGH
Magazyn Informacyjny Akademii Górniczo-Hutniczej
29 wrzesień 2020
Strona GłównaBiuletyn AGHArchiwumKontakt
Młodzi naukowcy z AGH na stażu w Dolinie Krzemowej
06 grudzień 2011

Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego zakończyło nabór do pilotażowej edycji programu stażowo-szkoleniowego Top 500 Innovators-Science-Management-Commercialization, dzięki czemu 40 polskich badaczy i menadżerów innowacyjności ma możliwość wyjazdu na dwumiesięczne staże do prestiżowych amerykańskich uczelni, m.in. Harvard University, University of California – Berkeley, Stanford University czy Massachusetts Institute of Technology.

W swoim założeniu program stażowo-szkoleniowy ma podnieść kwalifikacje polskich kadr sfery B+R (badań i rozwoju) w zakresie współpracy z gospodarką, zarządzania badaniami naukowymi oraz komercjalizacji ich wyników. Realizacja projektu ma przyczynić się do jak najlepszego wykorzystania krajowych i europejskich środków przeznaczonych na badania tak, aby zapewnić transfer wyników prac B+R do gospodarki. Program finansowany jest w całości przez MNiSW ze środków Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Jak podaje MNiSW, do 2014 roku zostanie wysłanych na staże i szkolenia zagraniczne do 500 osób.

Do tegorocznej edycji projektu zgłosiło się 280 kandydatów. Po przeprowadzonej ocenie formalnej i merytorycznej dokumentów aplikacyjnych do następnego etapu rekrutacji – rozmów kwalifikacyjnych – zostało zakwalifikowanych 106 osób. W rezultacie rozmów kwalifikacyjnych, przeprowadzonych w siedzibie Ministerstwa, wybrano 40 uczestników.

Cztery osoby z tego grona to młodzi pracownicy naukowi AGH, którzy już od października są uczestnikami programu stażowego na Uniwersytecie Stanforda w Stanach Zjednoczonych w Dolinie Krzemowej: mgr inż. Weronika T. Adrian z Katedry Automatyki, Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki; dr inż. Sławomir Gruszczyński z Katedry Elektroniki, Wydziału Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki; mgr inż. Eliasz Kańtoch z Katedry Automatyki, Wydziału Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki oraz dr inż. Daniel Prusak z Katedry Robotyki i Mechatroniki, Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki.


Mgr inż. Weronika T. Adrian ukończyła studia na Wydziale EAIiE (2009) jako pierwsza absolwentka kierunku informatyka stosowana.

Jest asystentem naukowo-dydaktycznym w Laboratorium Informatyki w Katedrze Automatyki. Pracuje w zespole badawczym GEIST, jest członkiem założycielem Polskiego Stowarzyszenia Sztucznej Inteligencji oraz członkiem IEEE. W swojej pracy badawczej zajmuje się tematyką Sieci Semantycznej, systemami inteligentnymi oraz programowaniem w logice. Jest autorką i współautorką kilkunastu publikacji w czasopismach krajowych i zagranicznych. Brała udział w krajowych i międzynarodowych projektach badawczych: HeKatE, BIMLOQ, INDECT oraz w programach europejskich: IT2EDU, Wiedza i Praktyka.

W 2004 roku ukończyła z wyróżnieniem I Liceum Ogólnokształcące w Krakowie w klasie o profilu matematyczno-fizyczno-informatycznym. Od 2004 do 2009 roku studiowała Informatykę Stosowaną na Wydziale EAIiE. W roku akademickim 2008/2009 odbyła staż asystencki w Katedrze Automatyki prowadząc zajęcia dydaktyczne oraz współpracując naukowo z prof. Antonim Ligęzą i dr. inż. Grzegorzem J. Nalepą. W 2008 roku podjęła się realizacji pracy magisterskiej pt. „Visual rule design methods for Semantic Web applications” pod opieką dr. inż. Grzegorza J. Nalepy. Praca dotyczyła metod reprezentacji wiedzy w Sieci Semantycznej (RDF, OWL) i formalizmu Description Logics oraz integracji istniejących metodologii dla systemów regułowych z metodami semantycznymi. W 2009 roku praca została obroniona na ocenę celującą oraz wyróżniona w XXVI konkursie na najlepszą pracę magisterską, organizowanym przez Polskie Towarzystwo Informatyczne. Jej wyniki zostały wykorzystane w grancie HeKatE oraz opisane w artykułach przyjętych na konferencje krajowe (IWSE 2009) i międzynarodowe (ICCCI 2009). Na międzynarodowej konferencji ICCCI wraz z dr. inż. Grzegorzem J. Nalepą otrzymała nagrodę Best Paper Award za artykuł pt. „Proposal of a New Rule-based Inference Scheme for the Semantic Web Applications”, opublikowany w czasopiśmie New Challenges in Computational Collective Intelligence Series: Studies in Computational Intelligence.

Weronika T. Adrian

Obecnie prowadzi zajęcia z przedmiotów: algorytmy i struktury danych, wprowadzenie do systemu Unix/GNU/Linux, systemy operacyjne, podstawy inżynierii wiedzy i języki sztucznej inteligencji. W ramach pracy badawczej rozwija metody reprezentacji i przetwarzania wiedzy w nowoczesnych systemach semantycznych, w tym semantycznych wiki. W roku akademickim 2010/2011 ukończyła roczne Dominikańskie Studium Filozofii i Teologii. W 2011 roku odbyła sześciomiesięczny staż w firmie w ramach programu Wiedza i Praktyka organizowanego przez MARR. Jest kierownikiem grantu dziekańskiego dla młodych naukowców na 2011 rok.

„Od zawsze” związana jest z muzyką i tańcem. Ukończyła Ogólnokształcącą Szkołę Muzyczną I stopnia w Krakowie w klasie fortepianu i perkusji. Jest wychowanką Zespołu Pieśni i Tańca Małe Słowianki, z którym występowała przez 10 lat. Pasjonuje się literaturą, narciarstwem alpejskim oraz podróżowaniem.


Dr hab. inż. Sławomir Gruszczyński ukończył studia magisterskie na Wydziale Elektroniki Politechniki Wrocławskiej (2001). Tematem jego pracy magisterskiej był szerokopasmowy diplekser częstotliwości w układzie sprzęgacze 3 dB/90 – filtry pasmowo-przepustowe. Następnie rozpoczął studia doktoranckie w Instytucie Telekomunikacji, Teleinformatyki i Akustyki Politechniki Wrocławskiej realizując pracę doktorską pt.: „Szerokopasmowe układy magicznego T w technice linii paskowych. Analiza, projektowanie i badania eksperymentalne”. Jednocześnie w 2001 roku rozpoczął pracę w Przemysłowym Instytucie Telekomunikacji na stanowisku konstruktora urządzeń mikrofalowych. W ramach pracy doktorskiej prowadził badania teoretyczne i eksperymentalne nad ultra szerokopasmowymi sprzęgaczami kierunkowymi i przesuwnikami fazy w technice linii paskowych zmierzające do opracowania układów magicznego T wykonanych w technice linii paskowych pracujących w paśmie przekraczającym jedną dekadę częstotliwości. Układy takie znajdują szerokie zastosowanie w układach namiaru kierunku promieniowania stosowanych w urządzeniach rozpoznania elektronicznego. Badania prowadzone w ramach pracy doktorskiej były inspirowane potrzebami Przemysłowego Instytutu Telekomunikacji oddział we Wrocławiu, który zajmuje się konstruowaniem urządzeń radarowych przeznaczonych do zastosowań wojskowych. Do najważniejszych opracowań należą: wykazanie wpływu reaktancji pasożytniczych powstających w miejscu dołączenia linii sygnałowych do linii sprzężonych w mikrofalowych sprzęgaczach kierunkowych i przesuwnikach fazy wykorzystujących linie sprzężone; zaproponowanie nowej metody projektowania ultraszerokopasmowego układu magicznego T w postaci połączenia wielosekcyjnych asymetrycznych 3 dB sprzęgaczy kierunkowych z wielosekcyjnymi przesuwnikami fazy o liniach sprzężonych oraz rozpoznanie przyczyn pogarszania się właściwości szerokopasmowych sprzęgaczy pierścieniowych, a także zaproponowanie metody projektowania eliminującej pasożytniczy rodzaj parzysty fali elektromagnetycznej. Najważniejsze osiągnięcia pracy opublikowane zostały w dwóch artykułach w czasopiśmie IEEE Transactions on Microwave Theory and Techniques. Praca doktorska została obroniona jednogłośną decyzją Rady Naukowej Instytutu Telekomunikacji, Teleinformatyki i Akustyki uzyskując jednocześnie jednogłośne wyróżnienie.

Sławomir Gruszczyński

Od 2004 roku Sławomir Gruszczyński brał udział w pracach badawczych nad wielowiązkowymi układami antenowymi i sieciami formowania wiązki, w których podstawowymi elementami są opracowane w ramach pracy doktorskiej sprzęgacze kierunkowe o liniach sprzężonych. Prace te doprowadziły do: wykazania możliwości pozyskiwania sprzężenia symetrycznej linii paskowej z elementem promieniującym, wyniki tych prac są przedmiotem artykułu do czasopisma Electronics Letters; zaproponowania układu zasilającego wielowiązkowe anteny z macierzą Butlera pozwalającego na znaczną poprawę ich charakterystyk promieniowania. Wyniki tych prac opublikowane zostały w czasopiśmie Electronics Letters oraz przeprowadzenia analizy teoretycznej wielowiązkowych planarnych układów antenowych zasilanych zmodyfikowanymi macierzami Butlera niepełnego rzędu. Wyniki tych prac są przedmiotem publikacji w czasopiśmie IEEE Antennas and Wireless Propagation Letters.

W latach 2004–2005 brał udział w badaniach nad zintegrowanym dwupasmowym układem antenowym do zastosowań na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, w którym wykorzystane zostały wyniki dotychczasowych prac badawczych nad układami mikrofalowymi o liniach sprzężonych. W latach 2005–2007 prowadził prace badawcze nad układami mikrofalowymi pracującymi w paśmie 24 GHz w ramach projektu CRAFT-016927 Szóstego Ramowego Programu Unii Europejskiej. W ramach projektu opracowane zostały zintegrowane moduły nowatorskich mikrofalowych radarów Dopplera pracujących w paśmie 24 GHz do zastosowań przemysłowych. Opracowane urządzenia zostały wdrożone do produkcji i są obecnie oferowane przez jedną z brytyjskich firm. Projekt ten, jako jeden z nielicznych, został bardzo wysoko oceniony przez Komisję Europejską, uzyskując wyróżnienie. W raporcie Komisji Europejskiej podkreślono fakt uzyskania bardzo dobrych wyników, w ramach prowadzonych badań, a także fakt osiągnięcia w pełni celów projektowych i komercjalizacji wyników badań.

W latach 2006–2009 uczestniczył w badaniach nad możliwością wykrywania urządzeń szpiegowskich metodą badania odpowiedzi na pobudzenie impulsem elektromagnetycznym. Praca wykonywana w ramach projektu CRAFT-032585 Szóstego Ramowego Programu Unii Europejskiej. W ramach badań opracowane zostało urządzenie pozwalające na wykrywania urządzeń elektronicznych bez względu na to, czy urządzenia te są w danym momencie zasilane, czy całkowicie wyłączone. Urządzenia takie znajdują szerokie zastosowanie w systemach zabezpieczeń obiektów o szczególnym narażeniu na działania terrorystyczne lub wymagających szczególnej ochrony informacji.

W 2009 roku przystąpił do konkursu na stanowisko adiunkta w Katedrze Elektroniki AGH, gdzie po wygranym konkursie został zatrudniony w 2009 roku. W pracy naukowej kontynuuje badania nad szerokopasmowymi układami o liniach sprzężonych, w których wykorzystuje technikę elementów quasi-skupionych. Technika ta pozwala na znaczą miniaturyzację opracowywanych urządzeń, co stwarza możliwości implementacji opracowywanych układów bezpośrednio w monolitycznych układach scalonych. Wyniki początkowych prac z tego zakresu stały się przedmiotem artykułu opublikowanego w czasopiśmie IEEE Transactions on Microwave Theory and Techniques w 2010 roku. Prace te będą kontynuowane w ramach projektu badawczego własnego przyznanego przez MNiSzW na lata 2011–2013, w którym jest głównym wykonawcą. W ramach tego projektu opracowane zostaną miniaturowe szerokopasmowe układy o liniach sprzężonych w technologiach grubowarstwowej oraz LTCC.

Wykorzystując zdobyte doświadczenie w dziedzinie projektowania nowatorskich urządzeń mikrofalowych prowadzi prace rozwojowe, współpracując z przemysłem. W ramach tej współpracy opracowywany jest system antykolizyjny do zastosowań przemysłowych, w którym rolę sensora stanowi opracowywany w Katedrze Elektroniki AGH po kierunkiem dr Gruszczyńskiego mikrofalowy moduł radarowy z modulacją częstotliwości pracujący w paśmie X. Ponadto współpracuje z firmą zagraniczną (Wielka Brytania), dla której opracowuje urządzenia mikrofalowe do zastosowań przemysłowych.

W październiku 2011 roku uzyskał stopień dr hab. decyzją Rady Naukowej Wydziału Elektrotechniki, Automatyki Informatyki i Elektroniki AGH.


Mgr inż. Eliasz Kańtoch jest absolwentem Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki, kierunku Informatyka Stosowana o specjalności informatyka w medycynie i systemach multimedialnych oraz studiów indywidualnych na kierunku inżynieria biomedyczna w Międzywydziałowej Szkole Inżynierii Biomedycznej AGH. Obecnie jest asystentem naukowo-dydaktycznym w Laboratorium Biocybernetyki w Katedrze Automatyki Wydziału EAIiE AGH. Prowadzi badania nad zastosowaniem nowoczesnych technologii informatycznych w medycynie. Jest autorem kilkunastu publikacji naukowych w krajowych i zagranicznych czasopismach naukowych. Jest kierownikiem grantu finansowanego przez MNiSW na lata 2011–2013 obejmującego zbadanie możliwości konstrukcji inteligentnych ubrań i ich wykorzystanie w warunkach domowych.

Eliasz Kańtoch

Uczestniczył w wielu konferencjach z zakresu inżynierii biomedycznej m.in. European Conference of the International Federation for Medical and Biological Engineering, International Conference on Information Technologies in Biomedicine. Jest członkiem międzynarodowego stowarzyszenia IEEE oraz komitetu organizacyjnego Ogólnopolskiej Konferencji Inżynierii Biomedycznej (2020, 2012) oraz Międzynarodowej Konferencji Computing in Cardiology (2012).

W 2005 roku ukończył z wyróżnieniem I Liceum Ogólnokształcącym im. Juliusza Słowackiego w Chorzowie w klasie o profilu matematyczno-fizyczno-informatycznym z zaawansowanym językiem francuskim DELF oraz został wpisany do złotej księgi. Od najmłodszych lat interesował się nowymi technologiami, które były także inspiracją do wzięcia udziału w 2004 roku w ogólnopolskim konkursie na „Doświadczenie pokazowe z fizyki”, organizowanym przez Akademię Górniczo-Hutniczą oraz Polską Akademię Nauk, gdzie zajął III miejsce. W 2007 roku pracował jako animator i opiekun podczas międzynarodowego obozu języka francuskiego UNESCO. Od 2005 do 2010 roku studiował Informatykę Stosowaną na Wydziale EAIiE AGH. W roku akademickim 2009/2010 odbył staż asystencki w Katedrze Automatyki prowadząc zajęcia dydaktyczne z zakresu programowania komputerów. Równolegle od 2008 do 2011 roku, studiował inżynierię biomedyczną w Międzywydziałowej Szkole Inżynierii Biomedycznej AGH (zaliczył 7 semestrów w przeciągu 5). Ponadto od 2008 do 2010 był wiceprzewodniczącym Studenckiego Koła Naukowego IEEE EMBS Implant AGH. Zarówno podczas studiów jak i pracy w AGH aktywnie włączył się w życie uczelni jako organizator: Festiwalu Nauki w Krakowie z ramienia Międzywydziałowej Szkoły Inżynierii Biomedycznej AGH; akcji charytatywnej „Święta dzieciom” z ramienia SKN EMBS IEEE IMPLANT AGH, pod patronatem Anny Dymnej; Dni Otwartych AGH z zakresu Międzywydziałowej Szkoły Inżynierii Biomedycznej AGH; jubileuszu 90-lecia AGH i Sesji Kół Naukowych AGH (2009).

Jest laureatem wielu nagród i wyróżnień: II miejsca na Międzynarodowej Konferencji BioMeTech Silesia (2008,1009); I miejsca – International Students Conference of Medical Science (2008); laureatem I miejsca w sekcji Akustyki Strukturalnej i Inżynierii Biomedycznej podczas XLV i XLVI oraz III miejsca podczas XLVII Sesji Studenckich Kół Naukowych Pionu Hutniczego AGH; I miejsca podczas 4th Baltic Sea Region Conference in Medical Sciences (2009); dyplom za najlepszy referat w sesjach studenckich kół naukowych AGH (2009); I miejsca w sesji Kardiologii Inwazyjnej i Elektrokardiologii podczas International Students Conference of Medical Science ( 2010). Otrzymał stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz dwukrotnie prestiżowego stypendium Sapere Auso za wybitne osiągnięcia naukowe.

Obecnie prowadzi zajęcia z przedmiotów: programowanie komputerów; podstawy telemedycyny oraz formalne podstawy informatyki.

W wolnych chwilach trenuje Karate Kyokushin (5 KYU) i pływanie.


Dr inż. Daniel Prusak jest absolwentem Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki AGH, kierunku inżynieria mechaniczna o specjalności automatyka i metrologia oraz kierunku automatyka i robotyka o specjalności robotyka i mechatronika (2003). Pracę doktorską pt. „Mikrorobot o strukturze równoległej – sterowanie wizyjne” obronił w 2008 roku. Obecnie pracuje na stanowisku adiunkta w Katedrze Robotyki i Mechatroniki na Wydziale IMiR AGH.

W 1998 roku ukończył Technikum Elektroniczne w Zespole Szkół Elektrycznych nr 2 w Krakowie o specjalności elektryczna i elektroniczna automatyka przemysłowa.

Tematyka pracy naukowej dr. inż. Daniela Prusaka związana jest ściśle z najnowocześniejszymi technologiami z obszaru robotyki, mikrorobotyki, precyzyjnych napędów piezoelektrycznych, systemów sterowania czasu rzeczywistego, a także z szeroko rozumianą mechatroniką. Praca naukowa opiera się o wirtualne prototypowanie, które wiąże w spójną całość takie dziedziny modelowania komputerowego jak: CAD, MES, MULTIBODY, PSEUDO RIGID BODY oraz aparaty matematyczne tworzone w pakiecie MATLAB/SIMULINK i MAPLE. Ponadto jest ściśle związana z technologią wykonywania i badania eksperymentalnego zaawansowanych prototypów napędów piezoelektrycznych i mikrorobotów zbudowanych w oparciu o elastyczne przeguby złączowe typu FLEXURES, także użyciem metod kalibracji optycznej oraz interferometrów laserowych.

Daniel Prusak

Praca ściśle łączy teorię z praktyką, co potwierdza wykonanie kilku działających prototypów napędów piezoelektrycznych, robotów oraz mikrorobotów, poprzedzonych analizą z użyciem wyżej wymienionych aparatów matematycznych, symulacji komputerowej oraz zastosowaniem systemów do szybkiego prototypowania takich jak np. dSPACE.

Dr inż. Daniel Prusak jest autorem i współautorem kilkudziesięciu publikacji oraz kilkunastu zgłoszeń patentowych potwierdzonych numerem w Urzędzie Patentowym RP. Zgłoszenia patentowe są głównie z zakresu mikrorobotyki, robotyki oraz szeroko rozumianej mechatroniki. Kolejne zgłoszenia z tych dziedzin są stale przygotowywane. Zbudowane i opatentowane rozwiązania były i są szeroko nagradzane na międzynarodowych wystawach wynalazków, targach branżowych, a także zostały docenione między innymi Nagrodą im. prof. Zbigniewa Engela oraz Nagrodą Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa w 2009 roku.

W podsumowaniu należy zauważyć, że rozwiązania naukowe opracowywane przez dr. inż. Daniela Prusaka są rozwiązaniami pionierskimi nie tylko w skali Polski, ale także w skali świata. Prace badawcze nad nowymi konstrukcjami oraz nad ulepszaniem już istniejących są stale rozwijane.

W ramach studiów doktoranckich oraz w ramach pracy na stanowisku adiunkta prowadzi m.in. takie przedmioty jak: komputerowe projektowanie manipulatorów i robotów, modelowanie manipulatorów i robotów czy projektowanie mechatroniczne. Za swoją działalność naukową wyróżniony licznymi nagrodami m.in.: Złotym Medalem Międzynarodowej Wystawy Wynalazków IWIS 2008, Złotym Medalem Międzynarodowych Targów Poznańskich 2009, Nagrodą imienia Profesora Zbigniewa Engela oraz Nagrodą Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa. Zakwalifikował się do II etapu konkursu o Najwybitniejsze Osiągnięcia Nauki Polskiej w konkursie „Cudze chwalicie swego nie znacie” (2010). Otrzymał srebrny medal międzynarodowych targów gdańskich Technicon-Innowacje 2010 w kategorii Mechatronika/Mikronapęd piezoelektryczny 2DOF.

oprac. Małgorzata Krokoszyńska